Victum 1 – Nijmegen 1 23 – 19 (11 – 8)
Zondagmorgen “The day after”, ik zit achter mijn laptop, met op de achtergrond de muziek van Mario Lanza (beroemde zanger uit de jaren vijftig), en denk terug aan gisterenavond. Volle tribunes, en onze supportersvereniging Victor, die ons eerste toezingt in woord en geluid. Maar wat mij het meeste trots maakt, is toch dat de jeugd veelvuldig aanwezig is, ondanks dit tijdstip (19.00 uur). En dan ben ik weer trots dat ik hier deel van mag uitmaken. Voor de wedstrijd kwam 1 van mijn speelsters (Luciella uit de J3) gezellig erbij zitten, en keken wij naar de wedstrijd. Voor de wedstrijd moest haar broertje oplopen met 1 van de spelers van ons vlaggenschip. En deze inmiddels bekende routine, schept natuurlijk een band van onze jongste leden met de voor hun soms ongrijpbare helden. Maar goed ik moet natuurlijk onpartijdig blijven, maar sprak gewoon vanuit mijn hart. Zoals gezegd de eerste thuiswedstrijd, en de tegenstander was Nijmegen 1. Na het voorstellen van de beide teams en de scheidsrechter, kon de wedstrijd beginnen. Wij begonnen met Julia, Hannah, Irwan, Patrick (aanval), Marloes, Thessa, Maarten en Niels (verdediging). Nijmegen nam brutaal een 0-2 voorsprong. Maar het was Maarten (strafworp en schot) die de stand op 2-2 bracht. Nijmegen antwoordde daar direct op, en liep uit naar 2-4. Niels (schot) bracht de stand op 3-4. Thessa moest helaas geblesseerd uitvallen, en Ghislaine kwam erin. Daarna begon de wedstrijd echt te lopen, en gaven beide teams elkaar geen duimbreed toe. Het werd snel 3-5. Maar door het gezang van onze supporters, gaf dat zo een boost, dat de stand gelijkgetrokken werd door twee doelpunten van Irwan (schoten). Maar ook Nijmegen bleef gaan (5-6). D eerste helft vorderde, en wij trokken het initiatief naar ons toe, iets wat je terugzag in de score. Maarten (schot) en Julia (strafworp) brachten de stand op 7-6. Maar ook nu weer direct een antwoord (7-7). Daarna vonden wij het welletjes, en door doelpunten van Niels, Maarten, Patrick en Julia (allen met een schot) werd het 11-7. Maar dat was niet het slot van de eerste helft. Nijmegen zorgde ervoor dat de ruststand 11-8 werd.
In de rust even weer bijpraten met bekenden, en mij voorbereiden op de tweede helft. Na het fluitsignaal, waren wij direct doeltreffend, door doelpunten van Niels en Irwan (beide met een schot, 13-8). Iedereen dacht, wij hebben nu een gaatje, dus het komt goed. Maar niets was minder waar. Nijmegen zette aan, en kwam terug tot 13-11. Daar putte men zoveel kracht uit, dat het een waar gevecht werd, Iets wat je dan ook terugzag, in het scoreverloop. Irwan (14-11), Niels (15-12, beide met een schot), Julia, 16-13, (strafworp) en Maarten (schot). Wat volgde was een slordige periode, waar Nijmegen goed van profiteerde, waardoor het 17-17 werd. Jens kwam erin voor Maarten. En het was Niels (twee schoten) die de stand op 19-17 bracht. De slotfase brak aan, en het kon alle kanten op. Het werd 19-18. Maar daar was ineens onze routinier Patrick, die met een subliem schot de 20-18 scoorde. En vlak daarop was het Jens (klein kansje) die de stand op 21-18 bracht. En iedereen op de tribune hoopte dat de punten nu binnen waren. Maar helaas het werd 21-19. Wat daarna gebeurde was uniek, er werd een aanval opgezet die schitterend werd afgemaakt door een schot van achter de korf door Hannah. En dat was het breakpunt van de wedstrijd. Maar het slotakkoord was voor onze Julia, die op een heel slimme manier vanonder de korf met een klein kansje de 23-19 scoorde. Nijmegen zette nog een keer aan, maar de scheidsrechter floot af. En zo was de winst binnen. Iedereen die er was, heeft genoten van ons vlaggenschip, en was getuige van een schitterende wedstrijd tussen twee teams die elkaar geen duimbreed wilden geven.
Theo Bosmans
