Victum U19-1 – ODIK/JansenvdGrift U19-1 12 – 9 (7 – 3)
Het was lekker weer, en ik ging er eens goed voor zitten, om onze U19 in actie te zien. Wij begonnen met Anouk, Sarah, Luuk, Milan (aanval), Lotte, Rhode, Jim en Jayden (verdediging), en op de bank zaten Tijl, Tess en Nina. Milan opende de score met een fraai schot. ODIK echter sloeg direct terug. Het was inmiddels lekker druk geworden langs de lijn, en dat gaf ons vleugels, want door doelpunten van Jayden, Jim en Anouk (beide met een schot) werd het 4-1. En was de druk eraf. Het werd wel vlak daarop 4-2, maar door doelpunten van Rhode, Jayden (beide met een schot) en Milan (vrije bal) werd het 7-2, en beloofde het een makkelijke middag te worden. Helaas voor ons viel vlak voor rust de 7-3, en leek er geen vuiltje aan de lucht.
De tweede helft begonnen wij voortvarend, en was het Lotte (klein kansje) die de 8-3 scoorde. Het publiek ging er weer goed voor zitten, om mooie doelpunten te zien. Maar helaas wilde ODIK niet de handdoek in de ring gooien, en zij kwamen terug tot 8-6, en zo werd het weer een wedstrijd. Wij zaten nu in een fase waarin het moeizaam ging, en het leek dan ook een kwestie van tijd, voordat ODIK langszij zou komen. En net op dat moment was het Jayden (schot) die de 9-6 scoorde, en dat leek bevrijdend te werken. Wij kregen weer moed, maar het was ODIK dat verzorgder spel speelde. Zij kwamen terug tot 9-8. Het tactisch wisselen aan beide kanten begon. En net toen het leek of de gelijkmaker zou vallen, was het Jim (schot) die de 10-8 scoorde. De slotfase begon, en het werd een gevecht van speler (ster) tegen speler, (ster). ODIK scoorde in een bloedstollende eindstrijd de 10-9, en het kon werkelijk alle kanten op, in een duel, waarin iedereen op het puntje van de stoel zat, en de coaches aan beide kanten, hyper waren. Maar uiteindelijk werd het door doelpunten van Tij (schot), en de laatste minuut van Nina (schot) uiteindelijk 12-9, en zo was de zwaar bevochten winst een feit. Het was een verdiende overwinning van onze U19 die bleef strijden tot het laatste toe.
Theo Bosmans
