Victum J3 – MIA J5 12 – 6 (3 – 2)
Naar aanloop van onze laatste wedstrijd, was het heel spannend of de verplaatste wedstrijd wel door zou kunnen gaan. Maandagmorgen kreeg ik van Andre, bericht, dat ik mij geen zorgen moest maken, want het zou gewoon vandaag doorgaan. Maar goed, ik ben natuurlijk met pensioen, maar zat met smart te wachten, op het bericht. Dinsdagmorgen, berichtjes van de spelers gehad, of al bekend was of wij konden spelen. Dus ik nog nerveuzer, maar toen kreeg ik van Bianca om ca. 11.00 uur bericht, dat de wedstrijd doorging. Zij moest nog war dingen regelen (scheids en KNKV), maar om 12.30 uur was alles rond (Andre en Bianca bedankt voor jullie steun en hulp). Zo kon ik de middag rustig doorbrengen. Om 17.45 uur naar het veld om mij voor te bereiden op de wedstrijd (die was om 19.30 uur). Ik had een deja vu gevoel, omdat vorig jaar ook de laatste wedstrijd doordeweeks (toen donderdag), ook tegen MIA was, en het toen ook vochtig weer was. Langzaam druppelde iedereen binnen, en ook de scheidsrechter (Bert van Veldhuizen). Ons team ging daarna inschieten, en om 19.00 uur gingen wij bespreken. Uit hadden wij gewonnen, met 4-15, maar dat zegt niets, want als coach, moet je altijd waken voor gemakzucht, en onderschatting. Duidelijk alles besproken, en daarna konden de vakken met elkaar de rest bespreken.
Wij begonnen met Nina, Senne, Willienke, Mirte (aanval), Liv, Eliza, Bram en Lieke (verdediging), en op de bank zaten Sofie, Mila en Kyran. De bal werd uitgenomen, en Senne ging diep, en scoorde fraai de 1-0. Wij hielden daarna het initiatief, maar waren erg slordig in de afronding. Het werd dan ook 1-1, en dat moest een waarschuwing zijn. Maar het bleef slordig met veel foutieve ballen, en het missen van opgelegde kansen, waardoor MIA erin bleef geloven. Langzaam, zag je de concentratie terugkomen. En na twee mooi opgezette aanvallen, was het Lieke (schot en dieptebal) die ons op een 3-1 voorsprong zette. Dan denk je, de rust komt erin, maar nee hoor, het werd 3-2. En MIA kwam weer opzetten, om met een gelijke stand de rust te halen, maar verdedigend stond het sterk, en bleef het 3-2.
In de rust aangegeven, dat het beter moest, en daar was iedereen het over eens. De tweede helft begonnen wij scherp, en het was Senne (doorloop) die direct de 4-2 scoorde. Wij namen de wedstrijd weer over, en door doelpunten van Liv en Bram (beide met een doorloop) werd het 6-2. Daarna tactisch wisselen, en toen kwam Mila (voor Eliza) erin. MIA had een dame die gevaarlijk was, dus moest er scherp door iedereen verdedigd worden, en dat kost kracht, maar het lukte deels. NIna (schot) scoorde de 7-2, en zo leek de winst binnen handbereik. Daarna werd het 7-3. En zag je bij MIA de vechtlust. Mila (schot) scoorde de 8-3, maar er volgde direct een antwoord. De concentratie was bij ons groot, en ook het zelfvertrouwen. Wij speelden dan ook, echt als de koploper, en dicteerden het spel. Maar het was de 8-4 die viel. Eliza kwam erin voor Mirte. Maar ik had toch een gevoel van, wat als. Maar het was Senne (schot) die de stand op 9-4 bracht. Vlak daarop een ongelukkige strafworp, en zo werd het 9-5. Maar wij hielden de controle, en Lieke forceerde slim een strafworp (10-5), waarna Liv vanuit een doorloop de 11-5 scoorde. En de wedstrijd gespeeld was. Het werd daarna nog wel11-6, maar de winst was binnen, de controle bleef, en de 12-6 van Senne, was dan ook verdiend. Vlak daarop floot Bert voor het einde, en de vreugde was terecht, want in deze moeilijke poule, werden wij ongeslagen kampioen, en dat aan het begin van dit seizoen niemand verwacht. Na afloop, met zijn allen taart gegeten, en chocolade koekjes (gemaakt door Eliza). Waarna iedereen moe maar voldaan naar huis ging, want het leven gaat gewoon door. Wij hadden geen makkelijk seizoen gehad, waarin veel gebeurde, maar uiteindelijk zijn wij een hecht team geworden, of zoals 1 van de ouders zei, “het is een leuk en gezellig team”. Natuurlijk hebben ook wij harde gesprekken met elkaar gehad, maar dan groei je ook naar elkaar toe. Ik ben dan ook ontzettend trots op ONS allemaal, want het is een teamsport, en die doe je met elkaar.
Theo Bosmans
