Na een vrijdag, waar ik behoorlijk zat te stressen of ik wel genoeg spelers zou hebben, bleek vrijdagavond voor de training alles rond, inclusief twee reserves uit de J4. Ik zag al het doemscenario wat ODIK vorige week had (met zeven spelen), maar gelukkig was dat niet zo. Dan valt alle spanning weg, en kwam ik tot rust. Vanmorgen bijtijds naar ons veld, m mij rustig voor te bereiden, en te kijken bij de kangoeroes waar twee van mijn speelsters (Lieke en Kyra), samen met Sanne en Dayna bezig waren. Het werd snel verzameltijd, en iedereen was op tijd, en had er zin in. Daarna vertrokken wij richting Bilthoven om aan te treden tegen de nummer twee Nova J2. De eerste wedstrijd hadden wij kansloos verloren, dus wilden wij revanche. Na een goede bespreking begonnen wij met Kyra, Silke, Teun, Kyran (aanval), Liv, Mirte, Bram en Lieke (verdediging). En op de bank zaten Nina (geblesseerd, en dus assistent coach), Debora en Elianne. Wij begonnen sterk, en dat leverde leuk spel op. Maar ineens werd er niet meer gespeeld zoals wij hadden afgesproken. En dat leverde in een zeer korte tijd, een 4-0 achterstand op. Daarna kwamen wij terug, en werd er na een mooi opgezette aanval, door Teun met een wegtrekbal de 4-1 gescoord. Nova antwoordde direct en zo werd het 6-1. Wij speelden weliswaar slordig en hadden veel balverlies, maar gaven niet op. En het was Mirte (wegtrekbal) die een aanval fraai afrondde. Direct daarna werd het 7-2. Maar het was Kyran, die fraai met een doorloop de ruststand bepaalde op 7-3.
In de rust aangegeven, dat het de tweede helft beter moest, en nog een aantal tips gegeven om dit te bereiken. De boodschap was hard, maar wel duidelijk. Helaas begonnen wij niet scherp, en werd het 9-3. Daarna herpakten wij ons, en wij kwamen in ons spel. Elianne kwam erin voor Teun. Nova probeerde tegengas te geven, maar wij hielden vast aan ons spel. Je zag nu duidelijk de lijnen in ons spel terug. Er waren heel mooi opgezette aanvallen, met soms veel kansen, die helaas net niet binnen vielen. Ondertussen was Debora kwam erin gekomen voor Mirte. Wij hielden de druk hoog, en het bleef kansen regelen. Maar ineens gebeurde het, de ballen vielen binnen. Want door doelpunten van Kyran (dieptebal), Silke (doorloop) en Lieke (schot) werd het 9-6. Daarna kon het alle kanten op, en werd het 10-6. In de laatste minuut vielen er nog twee doelpunten, waardoor de stand enigszins geflatteerd 12-6 werd. Vlak daarop floot de scheidsrechter af. Na afloop, tijdens de round up, aangegeven dat wij de tweede helft hebben laten zien wat wij kunnen, en ik ben dan ook trots op ons team. Na afloop moe maar voldaan naar huis gegaan. En nog even de vitrine bekeken in de hal, waar ik een paar nieuwe vaantjes (van Jochem v.d. Lugt en Ido Gerritsen) heb opgehangen over de geschiedenis van onze vereniging. Wij zijn nu twee weken vrij, en onze plaats in de middenmoot is dan ook verdiend, en zeker als je al tachtig doelpunten hebt gescoord.
Theo Bosmans
