Victum D1 – Rust Roest D1 11 – 9 (5 – 2)
Vanmorgen ging ik om 08.00 uur bloemen kopen voor Moederdag (mijn moeder is 86, dus een mooie bos voor haar gehaald), en wie kwam ik daar tegen, Patrick, hi vroeg of ik naar de D1 wilde komen kijken, want die speelden om 09.30 uur, hun hoofdklasse wedstrijd tegen Rust Roest D1. Wij begonnen met Saar, Charlotte, Ties, Samuel (aanval), Lizzy, Willienke, Bastijn en Jeftha (verdediging). Beide teams hadden nog 0 punten, dus het beloofde een spannende wedstrijd te worden. Rust Roest opende de score, en leek de wedstrijd naar hun hand te zetten. Maar daar dachten wij anders over. Bastijn (2 schoten) en Ties (klein kansje) brachten de stand op 4-1, en de reacties van het publiek werkte nog meer motiverend. Rust Roest snoepte een doelpuntje mee, maar het was Lizzy die een doorloop fraai afrondde, en de ruststand bepaalde op 5-2.
In de rust, even bijkomen, van het flitsende spel van onze D1. De tweede helft, begon anders dan gedacht. Wij waren even niet bij del es, en zo werd 5-4. En was de spanning terug. Het publiek langs de lijn werd er stil van. Maar onder de bezielende leiding van Patrick, herpakten wij ons, en werd het door doelpunten van Bastijn (schot) en Jouke (strafworp) 7-4. En leek het de goede kant op de gaan. Maar het was Rust Roest wat de 7-5 scoorde. Ons antwoord was duidelijk, mede na mooi opgezette aanvallen, waren het Ties en Samuel (beide met een schot) die de stand op 9-5 brachten. Rust Roest leek geslagen, maaar het werd bij ons slordig en onrustig, en daar profiteerde men goed van. Want het werd 9-8. Ondertussen waren Jouke (voor Jeftha) en Eline (voor Lizzy) erin gekomen. Rust Roest ging erin geloven en leek de gelijkmaker te scoren. Maar door doelpunten van Samuel en Bastijn (beide met een schot) werd het 11-8. En was Rust Roest geslagen. Zij wisten nog wel de 11—9 te scoren, maar verder lieten wij het niet komen, en zo was de verdiende winst voor ons. AL met al, heb ik samen met de toeschouwers, een leuke en aantrekkelijke wedstrijd gezien, en wij mogen als Victum dan ook terecht trots zijn op onze D1.
Theo Bosmans
