Team, speelt voor veel publiek tegen de top van Nederland mooie wedstrijden, maar verliest in de hitte.
Zoals jullie weten ben ik (helaas) gestopt bij het G Team (dat hebben jullie eerder dit jaar al van mij gehoord. Maar vandaag moesten de huidige coaches (behalve Gerda en Marchel, die waren er wel), zich afmelden. Ik had toen aangegeven om te willen coachen, aangezien de J3 verplaatst was. Want ja mijn hart klopt nog steeds voor het G team. Er waren ondanks het hete weer, zeer veel toeschouwers, en ook de ouders van ons G Team waren in groten getale aanwezig. Dus eerst bespreken, en ons klaarstomen voor de eerste wedstrijd, tegen de Nederlandse kampioen Tempo G1 uit Alphen a/d Rijn. Zij stonden al bovenaan, en ondanks dat wij goed tegenwicht gaven, verloren wij deze wedstrijd. Wij begonnen met Myrthe, Sietske, Elroy, Stanley (aanval), Dewi, Elien, Jerry, en Pascal (verdediging), en op de bank begonnen Ryan, Jeffrey, Emilio en Chantal. Wel wisten aan onze kant, Sietske en Jerry (beide met een strafworp), de eer voor ons te redden. Daarna de wedstrijd met elkaar nabesproken, en iedereen een kwartier tijd voor zichzelf gegeven.
Na de rustpauze op een inmiddels heel erg tijdstip, iedereen bij elkaar geroepen, om de tweede wedstrijd te bespreken, en op papier ook nu weer een zware wedstrijd, nu was de tegenstander Dijkvogels G1, die op het laatste NK-tweede van Nederland was geworden. Wij begonnen met een indrukwekkende minuut stilte, om dat bij Dijkvogels een ouder was overleden. Ondanks de hitte, was er alleen maar meer publiek komen kijken. Wij begonnen met Dewi, Chantal, Pascal, Emilio (aanval), Myrthe, Elroy, Jeffrey en Ryan (verdediging), en op de bank zaten Elien, Jerry, Sietske en Stanley. Wij hadden geleerd van het duel tegen Tempo, en pakten het anders aan. Echter het was Dijkvogels dat een 2-0 voorsprong nam, en zij bleven een overwicht houden. Maar wij bleven rustig, en na een mooie aanval, was het Emilio (schot) die de aansluitingstreffer scoorde. Dit was dan ook de ruststand. Even de puntjes op de i gezet, en er weer tegen aan. Dijkvogels scoorde de 3-1, maar ook nu weer gaven wij direct antwoord, en nu was het Ryan (schot) die fraai de 3-2 scoorde. Daarna kon het in deze spannende wedstrijd alle kanten op, maar helaas niet voor ons. Uiteindelijk werd er met 4-2 verloren. Maar wij mogen best trots zijn op ons zelf. En de coach van Dijkvogels gaf ons een compliment, voor het feit dat wij het aandurfden om in de hoogste klasse te spelen. En ja daar hebben wij veel van geleerd, en het was best een eer om ons te mogen meten met de allerbeste teams van Nederland.
Theo Bosmans
