Soms zijn er dingen in het leven, die altijd spannend blijven, en waar je naar uitkijkt. En van die dingen moet je genieten. Zoiets, is het mixtoernooi, het evenement binnen onze prachtige vereniging, waar ik elk jaar weer naar uit kijkt, en hoewel de jaartjes beginnen te tellen, krijg ik altijd een boost. Want wat is er leuker, dan met de hele vereniging tegen elkaar te spelen. Ook nu weer waren er gastteams, maar ook bij de jongste jeugd, was het smullen. De ochtend, begon grijs en grauw, en ik had woensdagavond Fabian geappt, of ik nog moest helpen, (was niet nodig, zij hij). Maar goed vanmorgen werd ik wakker, en even vlug naar de appie. Maar ik kon het niet wachten, dus om 08.45 uur naar het veld. Fabian, Diana en Aetze, waren er al, dus even gezellig bezig zijn. Na dit zen momentje, druppelden de leden binnen. En om 10.15 uur begon het toernooi. Ikzelf zat bij rood, en dat was een team, met Gerda, Sanne N., Willienke, Dyon, Jerry, Maarten, Sam en ondergetekende, en wij waren een heel ervaren team (als je Gerda en ondergetekende alleen al telt, 132 jaar, ha, ha). Wij hebben namelijk ook nog met elkaar samen gespeelt. Voor Gerda waren het de laatste loodjes, want zij stopt met spelen. Maar goed, het gaat om vandaag, het spelen was heel leuk, maar omdat ik ook enkelejeugdwedstrijden floot, vond ik het schitterend om te zien, met hoeveel passie onze jongste jeugd, tegen elkaar speelde (D/E/F). Daarna natuurlijk met rood, een paar schitterende wedstrijden gespeeld, en ja was jij er niet, het was weer genieten, ook van enkele oud leden, die meededen. Het klaarde langzamerhand, op, maar op mijn leeftijd, zonder te trainen, merk je het toch wel. Gelukkig kon ik op mijn 40-jarige spelerservaring bogen, en slim spelen. Maar goed, het is leuk te zien, hoe iedereen met elkaar om ging, en zeker voor de jongste jeugd (C), was het leuk om met de senioren en junioren te spelen, want daar kijken zij toch wel tegenop, en dat is iets, waar sommige oudere spelers, soms niet bij stil staan.
Ik weet dan wel, dat men zegt, kom Theo dat is niet zo, maar uit mijn lange ervaring, weet ik zeker dat dit soms onbewust gebeurt. Maar goed, het gaat om vandaag. Na de wedstrijden, even een rustpauze. en iedereen (ook ik), ging zitten voor de finale tussen zwart en wit. En die finale was dit jaar, wel heel bijzonder. Want er stonden broers (Mark en Peter), en vader en zoons (Patrick, Mads en Ties) tegenover elkaar. De finale begon, en door Mark (twee schoten) werd het 2-0 voor wit, maar broer Peter scoorde fraai van afstand de 2-1, ne Patrick (schot) bracht de stand op 2-2. Mika (schot), scoorde voor zwart de 2-3, Maar Jos scoorde fenomenaal van afstand de gelijkmaker. Maar goed bij wit, staan ook jongeren die een steentje bijdragen, en door doelpunten van Ties en Wessel, werd het 5-3 voor Wit. Patrick, dacht als mijn zoon kan scoren, dan kan ik dat ook, en hij scoorde fraai van afstand de 5-4. Verder liet wit het niet komen, en zo waren zij de winnaar. Na afloop, kregen zij een taart voor de winst. Daarna bleef het nog lang gezellig, want over en weer zag je plukjes mensen, gezellig zitten keuvelen, of staan schieten op de korven. Ook ik bleef, zeker een uur langer hangen, maar iedereen ging daarna moe maar voldaan naar huis. Iedereen die geholpen heeft, en ook de organisatie (o.a. Fabian), maar ook iedereen die meegedaan heeft. Bedankt voor deze wederom gezellige Victum dag, waar wij met zijn allen, ook de vele ouders die kwamen kijken, hebben laten zien, hoe het is om op een vereniging te zitten, en dit met jong en oud te vieren.
Theo Bosmans
