Na een druk weekje, met twee pittige trainingen, was het weer zover. Want wij mochten aan de bak, nu tegen de ongeslagen koploper KCD J1. Ik heb al weleens eerder gezegd, dat het trainen van een jeugdteam, niet te vergelijken is met een seniorenteam, want zeker bij de jeugd, komt er veel meer kijken dan alleen maar training geven en coachen. Er zitten zoveel zaken om heen, zoals het smeden van een team, en geloof mij dat is niet altijd makkelijk. Want je hebt altijd, spelers, die met elkaar geen klik hebben, en dat moet je dan zien om te keren. En geloof mij daar zit veel tijd in. Soms heb je daar regels voor nodig, of moet je heel duidelijk zijn in je beslissingen, doe je dat niet, dan lopen de spelers over je heen, en stellen overal vragen bij. Jullie denken nu misschien, daar heb jij toch geen problemen mee, nu dat is niet zo. Ik heb wel veel ervaring, maar elk team dat je onder je hoede neemt is anders. Na een rustpauze van een aantal jaar (mijn laatste team, was de toen beruchte B3, die als laatste B3 wedstrijd korfbal speelde). En ook nu denk ik (na een zwaar seizoen), met veel plezier terug aan het team. Tot vorig jaar, het begon te kriebelen, en ik wilde weer een jeugdteam trainen, ook nu weer een team (B2) wat zijn weerslag had in de regio (dus niet alleen in Houten). Dus besloot ik ondanks mijn leeftijd (67 jaar), toch weer een team te gaan trainen. En ook nu weer net als vorig seizoen een geweldige uitdaging. Want je hebt met teleurgestelde spelers, maar ok spelers die niet graag met elkaar willen spelen. En daar ligt de uitdaging. Door mijn ervaring en inlevingsvermogen, voel ik direct aan of en hoe ik de spelers kan veranderen en hen smeden tot een team. Nu een team staat er nu, het was wel even wennen voor de spelers, maar nu vechten wij met elkaar elke wedstrijd, en dat komt ook door de wedstrijdbesprekingen die je met elkaar voert, waar iedereen zijn ding moet zeggen. Afgelopen woensdag hadden wij een evaluatiemoment, waar iedereen mocht zeggen wat hij vindt tot nu toe. Ik gaf daarna bij iedere speler mijn visie hierop. En dan zie je ook hoe je naar elkaar toe groeit, en niet alleen de spelers maar als coach ook. Want je voelt dan aan als er wat speelt.
Maar goed jullie willen weten hoe het ons is vergaan in Doorn, Wij begonnen met Nina, Kyra, Teun, Kyran (aanval), Liv, Eliza, Bram en Mirte (verdediging). Onze start was niet best en wij stonden al snel achter. Daarna bleef het niet goed, en werden er veelfouten gemaakt, en was ons spel onrustig en slordig. Voor ons wist Liv (schot en vrije bal). te scoren. Maar ook was ik genoodzaakt om te wisselen, Nina, had last en Dieuwke kwam erin. Het spel werd iets beter, maar het bleef onrustig.
In de rust bij de bespreking vielen er harde woorden en verwijten naar elkaar, dus moest ik ingrijpen, zodat alle neuzen dezelfde kant opstonden. Duidelijkheid gegeven hoe het de tweede helft moest worden. KCD opende weliswaar de score, maar door doelpunten van Dieuwke (strafworp), Bram (schot) en wederom Dieuwke (strafworp), kwamen wij terug. Ik was wel gedwongen om weer te wisselen, de eerste was een blessure van Kyra, waardoor Nina er weer in kwam, en de tweede was een tactische wissel, waar Lieke erin kwam voor Bram. Het spel was inmiddels beter, en het bleef lang gelijk opgaan, maar helaas vielen in de slotfase de doelpunten aan de verkeerde kant, ondanks de vele kansen die wij kregen. Maar bij de huddle aangegeven, dat wij de tweede helft, hebben laten ziet wat wij kunnen, en daar kunnen wij verder op doorgaan. Wij als J3, willen iedereen dan ook een fijne feestdagen, en een voor spoedig 2026 toewensen.
Theo Bosmans
