De afgelopen week, was een rollercoaster voor mij. Allereerst was het mijn eerste week, na mijn pensioen. Maar vooral de tweede helft van de week, was weer ouderwets stressen. Woensdag kreeg ik het bericht dat de wedstrijd van de J3 (tegen Het Bosch) niet doorging vanwege het tekort aan spelers bij de tegenstander. Dus iedereen dit gemeld. Vrijdag het bericht dat er toch iets geregeld kon worden, en ook nu weer iedereen gemeld. Bianca (T.C.) was er ook druk mee (compliment voor haar). Zaterdagmorgen vroeg, kwam het verlossende woord, dat de wedstrijd toch niet doorging. Dus ook nu weer iedereen gemeld (zucht). En zo kon ik mij rustig voor bereiden op de wedstrijd die ik zou fluiten om 10.00 uur. Bij aankomst, was het mooi om te zien, hoe iedereen in de zaal lekker aan het sporten was, en ook vanaf de tribunes zag je het enthousiasme ervan afspatten. En daar kreeg ik weer energie van. Maar goed de plicht roept, en ik mocht het team van Renée, Bente en Nina fluiten. Zij speelden tegen de nummer twee en begonnen met Siem, Guusje, Christiaan en Lotte. Reeuwijk nam direct het initiatief, maar wij gaven niet op, en bleven het proberen. Jana die erin kwam scoorde fraai van afstand. Iedereen was daar heel blij, en ook vanaf de tribune klonk luid applaus. Daarna werd het rust.
Beide teams, bespraken met hun coaches, hoe de tweede helft zou worden. Het leek of Reeuwijk direct het initiatief pakte, maar wij begonnen ook fanatiek, en het was weer Jana die mooi van afstand scoorde. Daarna waren beide teams aan elkaar gewaagd, en kregen veel kansen. Het werd dan ook een open wedstrijd. Bij iedereen zag je het plezier er af spatten. Helaas ging de wedstrijd verloren. Maar iedereen die de wedstrijd gezien heeft, was het erover eens dit is een leuk ploegje bij elkaar. Blijf goed naar jullie trainers luisteren, dan gaan jullie nog een mooi zaal en veldseizoen beleven.
Theo Bosmans
