Zoals jullie weten, was ik nauw betrokken bij het G team, helaas moest ik vanwege mijn gezondheid, eind 2025 daarmee stoppen. De reden was mede, dat ik natuurlijk nog bij veel zaken betrokken ben. Toen ik in 2019 gevraagd werd, om bij het G Team te komen (de jaren ervoor was ik al vaker gevraagd, maar hield ik de boot af), besloot ik de uitdaging aan te gaan. De eerste training vond ik toen best wel spannend. Maar als je al zo lang als ik bezig ben met trainen, en coaches, gaat dat vanzelf weg. Wij hebben allang een G Team, en dat speelde in 2009 nog competitie. Toen ik erbij kwam was Bente, al actief, later kwam Paulien erbij, en hebben wij ook een grote schare hulptrainers, die ons team versterkten. Het was elke week weer met plezier naar de trainingen gaan. En ook als het regende kwam iedereen met groot enthousiasme trainen. Bij een aantal zag je, dat zij zoveel progressie maakten, dat zij aangaven wedstrijden te willen spelen. In 2021 was het dan zover, na zoveel jaren, en de tegenstander was Devinco G1, er werd met 4-8 verloren, maar de herstart was er. En eigenlijk direct van de start draaiden wij goed mee, met plaatsen in de top. In 2023 was er het NK op ons complex en daar werden wij tweede. Wij speelden toen in de 4 spelers klasse, en werden in 2024 met zowel de G1 als de G2 op het veld kampioen, en in de zaal met de G2. Daarna besloten wij om mee te doen, in de competitie van achttallen. Wij begonnen in Klasse 5, en na een moeizame start, vonden wij snel onze draai, en werden in de zaal kampioen. Het niveau zag je steeds meer groeien, en langzamerhand promoveerden wij keer op keer. Dit seizoen spelen wij in Klasse 2 (de 1 na hoogste klasse). En daar draaien wij goed in mee, soms win je en soms verlies je. Dit seizoen kon ik vaak niet coachen, maar zag wel op de trainingen hoe de leergierigheid ervan afspat. Een ander hoogtepunt was het NK dit jaar in Bennekom, waarbij ongelukkig werden uitgeschakeld in de poule fase, en zeker meer hadden verdiend. Maar ook daar zag je, hoe hecht wij als team zijn. Helaas moest ik eind 2025, de keuze maken, tussen het G team, en de J3, en die beslissing was heel moeilijk. Maar ik vind de uitdaging bij de jeugd, en zeker de leeftijd van 13/14 jaar, iedere keer weer groot, en dan geeft mij toch weer, ondanks dat het niet altijd makkelijk is, een top gevoel.
Maar goed, op 11 februari, was er tijd om na de training afscheid te nemen. Er waren twee mooie toespraken, 1 van Bente en de andere van de vader van Stan. Daarna kreeg ik als afscheid de hierboven afgebeelde medaille, en een paar cadeaus. Daarna kwam elke speler een hand geven, met daarbij een mooi afscheidspraatje, en daar werd ik toch wel een beetje emotioneel van. Na afloop nog even zitten napraten. Daarna bracht Bente de cadeaus, naar mijn huis, en ging moe, maar met een tevreden gevoel op de bank te zitten, en ging ik in mijn gedachten terug, naar hoe het allemaal begon. Ik wil dan ook alle trainers, hulptrainers, maar ook de ouders en de familieleden die hielpen bedanken voor hun steun, en het meedoen. Ik vind dan ook terecht, dat wij bij Victum terecht trots mogen wezen op het G Team, en zie hun dan ook als een deel van onze grote familie, bij Victum. Het is niet zo, dat ik dan helemaal niets meet doe, want als de nood aan de man is, zal ik wel gaan coachen, daarvoor zit mijn hart te diep verankerd, bij het G Team. Tot slot, jullie zitten voor altijd in mijn hart. En beste lezers, als zij spelen, ga hun dan aanmoedigen, want je ziet een enthousiaste groep spelers, die veel plezier en strijdlust hebben.
Theo Bosmans
