Dalto Klaverblad/Verzekeringen B4 – Victum B2 1 – 11 (1 – 6)
Vandaag moesten wij om 14.00 uur spelen in Driebergen tegen Dalto. En daardoor miste ik het eerste (jammer hoor, maar de B2 gaat voor). In de ochtend was het nog fris, maar het werd snel warmer. De voorbereiding was niet perfect, want zeker op de donderdag was het erg onrustig bij de training, en deze eindigde dan ook voortijdig. Vaak is het zo dat, dit soort zaken doorwerkt naar de wedstrijd op zaterdag. Maar zoals ik al vaker heb geschreven, zijn wij een hecht team. Aangekomen in Driebergen, ons rustig omgekleed. Maar goed, bij de bespreking kort even een terugblik naar de donderdagavond, en verteld, dat er geen tweespalt moet komen, maar dat wij een eenheid zijn, en dit moeten blijven uitstralen. Daarna gingen wij inschieten (ik hoef inmiddels niet meer te vertellen wat zij dan doen, want door de wisselwerking tussen ons, doen zij dat automatisch. Ik hoef alleen maar te zeggen, begin met de vak bespreking, en de rest van de warming up doen zij automatisch) en ons verder voorbereiden. En dat is wat een team maakt, elkaarblindelings begrijpen, en meedenken, hoe je dit samen met elkaar doet. Wij begonnen met Jaela, Fleur, Boasz, Kyran (aanval), Liv, Eliza, Joris en Silke (verdediging) en op de bank zaten Nina en Lieke. Het begin is vaak even stroef bij ons, maar doordat wij daarna direct in hoog tempo de vier nul gingen spelen, werd het vrij snel 01, na een slim opgezette aan val die door Jaela (schot) fraai werd afgerond. Wij trokken de wedstrijd dan ook snel naar ons toe, waardoor Dalto niet kon aanklampen. Wij creëerden dan ook veel kansen, en na negen minuten was het Boasz (schot) die de 0-2 scoorde. En ja, denken jullie dan de bal gaat toch van het ene naar het andere vak, dat klopt. Maar ondanks de warmte, hielden wij het tempo hoog. En mede, omdat wij elke training wel de 4-0 oefenen, is er een automatisme, hoe te spelen, en variaties te doen. Silke rondde fraai een doorloop af, en direct daarna deed Liv hetzelfde, en zo werd het 0-4. Even, lukte het Dalto om druk te zetten, en als gevolg daarvan viel de 1-4, ondanks dat het verdedigend bij ons sterk stond. Daarna speelde Dalto zich onder onze druk uit, maar zoals ik al aangaf, staan wij ook verdedigend ons mannetje (en vrouwtje). Vlak voor rust overrompelden wij Dalto, en werd het binnen de minuut 1-6, door doelpunten van Kyran (klein kansje) en Liv (klein kansje).
In de rust, aangegeven, dat wij niet net zoals vorige week moeten inzakken, maar direct vol gas geven. Dalto begon direct druk te geven, om de bal van ons af te pakken, maar wij bleven rustig, en ja hoor, na drie minuten was het Liv (klein kansje) die de 1-7 scoorde. Het werd warmer, maar wij bleven kalm. Echter ik zag langzamerhand, de nonchalance erin kruipen, en daardoor werd het bij sommige spelers egoïstisch. Dus moest ik ingrijpen, duidelijk aangegeven, dat wij het nu weer, met elkaar moesten doen, en dan ook weer slimmer gaan spelen. Dat werd direct gedaan, en het was Boasz (schot) die de 1-8 scoorde. Daarna moest Eliza (die was duizelig geworden) eruit, en kwam Nina erin. Dalto bleef het wel proberen, maar ook bij het uitverdedigen hielden wij de druk erop. Fleur (schot) scoorde fraai de 1-9, en direct daarna was het Liv (klein kansje) die de stand op 1-10 bracht. De wedstrijd liep naar einde, maar wij verslapten niet, en het was Joris die met een fraai schot de eindstand bepaalde op 1-11. En zo zie je maar, als je problemen met elkaar hebt, los je dit ook met elkaar op, en dat klinkt gek, zeker bij een B ploeg, maar het geeft je wel een gevoel van onoverwinnelijkheid, als je dit een heel seizoen met elkaar doet, en dat maakt korfbal zo een mooie sport. Vandaag hebben wij dit dan oom SAMEN gedaan. Na terugkomst, met elkaar gezeten, en wat gedronken, en daarna gingen wij allemaal op huis aan.
O ja dat vergeet ik bijna, voor mijn trouwen lezers, volgende week heb ik een bijzonder stukje. Een exclusief en misschien “schokkend interview” (ha, ha), maar het is ook zeer educatief voor een ieder van jullie, jong en oud.
Theo Bosmans
