The day after, terwijl ik achter mijn laptop zit, en op de achtergrond de vrolijke muziek van de Seekers (Australische band uit de jaren zestig) op heb staan, denk ik terug aan gisterenavond. En hoewel ik vele slotdagen meegemaakt hebt, was dit toch echt weer een hoogtepunt in onze geschiedenis als Victum. Het begon al vroeg voor mij, opstaan ontbijten en rustig een kruiswoordpuzzel zitten maken. Ik zou om 11.00 uur naar ons complex gaan, maar het begon al te kriebelen, dus wat eerder weggegaan. Aangekomen, bleek dat men al bezig was met de voorbereiding, want het gaat niet vanzelf (ha, ha). Het was best al warm, maar het was leuk om te zien, hoe creatief iedereen was. Ik zag Sam op de fiets, met een aanhanger, de zware paalstukken over op het veld naar toe aan waren fietsen. Maar goed uiteindelijk werd het 12.30 uur, en zag je langzaam iedereen binnendruppelen. Voor de jeugd (vanaf de D) was er een tienkamp georganiseerd door de J.C. Terwijl de rest zich ging concentreren op het tienen. Er waren ontzettend viel leden die meededen, ikzelf deed ook mee (in mijn ADO Den Haag shirt, ha, ha), en ondanks de hitte zag je hoe enthousiast iedereen was, Vanaf de C tot de volwassenen. Als ik even niet hoefde te tienen, zag ik dat iedereen, fanatiek was, maar ook genoot, van het weer en de partijtjes. Ik kan dan ook niet genoeg zeggen, dat ik dan ook trots ben op jullie allemaal, want de saamhorigheid en gezelligheid spatte eraf. Ikzelf heb nog wel een leuke anekdote. Op een gegeven moment moesten wij (ondergetekende en Ton Mesu, van het klaverjassen) tegen Nina en Charlotte (uit de U15), wij kwamen met 3-1 voor, en ik zag hoe de dames dachten, wij gaan toch niet van Theo verliezen (ha, ha), nu in de allerlaatste minuut wonnen zij met 4-3. Maar ik wil hiermee zeggen, dat zijn van die kleine dingen, die het zo gezellig en leuk maken. Omdat ik natuurlijk niet stil kan zitten, en ik wel van een praatje hou, met veel van jullie zitten praten over van alles en nog wat. En daardoor miste ik de finale, dus weet dan ook niet wie er gewonnen heeft. Natuurlijk is dat niet echt Belangrijk, want het gaat om het plezier. Daarna werd ik even duizelig, maar een patatje, bied dan uitkomst. Daarna even douchen, zodat ik weer fris was.
En dat werkte, ondertussen was het 16.30 uur geworden, en waren de voorbereidingen bezig, onder leiding van ons meesterbrein (Fabian). De mensen stroomden binnen voor de barbecue, en dan is het leuk om oud leden en andere vrijwilligers te zien, die er vanmiddag niet waren, en ja u raadt het al, ik zat weer op mijn praatstoel (ha, ha). Ank opende de barbecue met een toespraak, waarbij Carlijn en Willem, een mooi bos zonnebloemen kregen. Iedereen stormde naar de barbecue, en zo stond er een hele rij. Ikzelf ging nog even bijkletsen, want de rij was best lang. Op een gegeven moment ging ik ook in de rij staan, en viel er een buitje regen, wat zorgde voor een verfrissing. Daarna zag je overal groepjes gezellig eten en drinken. Ikzelf ging aan de bar zitten eten, en raakte in gesprek met Milan en Jayden en nog een paar van onze helden uit de U19. Na het eten nog even wat raad en advies aan een paar van onze spelers die training gaan geven of selectietrainingen gaan doen. En dat vond ik wel leuk, want toen ik jong was moest ik het vaak zelf uitzoeken (maar dat was een andere tijd). Ook nog even met Jurrie (onze andere topscheidsrechter, naast Jochem), zitten praten, en hij gaf aan dat hij dit jaar 25 jaar bondsscheidsrechter is (ja het gaat hard, als je al zo oud ben als ik, ha, ha). Maar goednormaal is het na de barbecue vaak napraten, maar gisteren speelde Nederland tegen Zweden, op het W.K. Voetbal, en dus bleef iedereen lekker zitten. Voordat je op ons complex kon komen, hing er boven het hek “Holland House”, en dan zie je hoe ook dit leeft. Ik zat samen met wat dames, lekker buiten te kijken, onder het genot van een drankje, want de kantine zat bomvol, en ja dat geeft dan zo een kik (tenminste bij mij dan). En het was onbeschrijfelijk. Bij elk doelpunt werd er hard gejuicht, en liepen wij van buiten naar binnen om de polonaise te lopen (en dat kost wel kracht hoor, ha, ha). Nederland won uiteindelijk met 5-1, en na afloop was het heel gezellig, met leden, die gezellig aan het kwebbelen waren (ik ook). Maar er waren ook veel spelers, die zenuwachtig waren, omdat op zondag de nieuwe indelingen bekend gemaakt zouden worden. Maar dat is een ander verhaal (ha, ha). Ik begrijp het wel, vroeger in mij jeugd had ik dat zelf ook vaak. Maar goed ik wil dan ook iedereen die bijgedragen heeft om deze dag weer onvergetelijk te maken, met een diepe buiging te bedanken. Komende week zijn er nog kennismakingstrainingen voor de nieuwe teams, en is er ook nog de zomertraining (hou de site in de gaten). Ik wil dan iedereen, alvast een fijne vakantie toewensen. EN dan hoop ik jullie weer te zien in Augustus.
Theo Bosmans
