Na deze triller even bijkomen, en wat eten en drinken. Onze U19-1, speelde zijn laatste wedstrijd tegen de kampioen (DSC U19-1), Het zonnetje begon al langzaam te verdwijnen. Wij begonnen met Andrea, Rhode, Milan, Mart (aanval), Nina, Sarah, Jayden en Wiebe (verdediging). DSC nam direct het initiatief, en liep uit naar 0-4. Wij probeerden het wel, maar het lukte niet echt, aan onze kant waren het Milan (2x), Wiebe (allen schoten), Jayden (klein kansje), die scoorden in de eerste helft. Na rust waren het Wiebe (doorloop en schot) en Andrea (strafworp en schot) die voor ons wisten te scoren. Er waren nog twee wissels, Femke (voor Rhode) en Lisa (voor Nina), maar het lukte ons niet, en zo ging ons veldseizoen als een nachtkaars uit.
Daarna het derde, zij wilden het aanwezige publiek laten zien, wat zij in huis hadden, ondanks het feit dat zij al gedegradeerd waren. Zij moesten aantreden tegen Antilopen /Bloemendal Bouw 4. Wij begonnen met Lieke, Jacqueline, Aetze, Ties (aanval), Dayna, Sanne, Joel en Robert (verdediging). Het werd een aantrekkelijke wedstrijd met twee gelijke opgaande teams in een groot deel van de wedstrijd. Aan onze kant waren het Aetze (3x), Sanne (2x), Lieke (1x), Ties (2x) en Robert (4x) die scoorden (ik miste helaas 1 doelpunt). Linde kwam erin de tweede helft nog in voor Dayna. Halverwege de tweede helft trok Antilopen de wedstrijd naar zich toe, en maakte het verschil (13-20), Maar het derde kan met opgeheven hoofd het seizoen afsluiten, want soms werd er met pech verloren, maar dat is ook sport.
Daarna speelde het tweede, en daar stond nog wat op het spel, want bij winst en verlies) van Fortissimo) kon men zelfs nog kampioen worden. Het weer was inmiddels omgeslagen, en de dreigende wolken zorgden voor een kille en angstaanjagende lucht. De tegenstander vandaag was Tiel ’72 3, een lastig te bespelen ploeg. Wij begonnen met Good old Bianca, Kayleigh, Oscar, Jerry (aanval), Lisa, Zoey, Luuk en Ruben (verdediging). Bianca (wie anders) wist na het uitlokken van een slimme strafworp, de stand op 1-0 te brengen. En dat gaf ons moed, maar het missen van kansen brak ons op, en zo kregen wij de deksel op onze neus (1-4). Ja dat was even slikken, ook voor het vele publiek. Maar wij herstelden ons, en door doelpunten van Jerry en Ruben (beide met een schot), werd het 3-4. En zo was het weer een wedstrijd. Maar goed Tiel scoorde direct de 3-5, waarna Bianca (strafworp) het verschil op 1 doelpunt bracht (4-5). Ik moet wel eerlijk zijn, beide teams bleven gaan, en het leek er in deze fase op dat de gelijkmaker zou vallen, maar dat gebeurde niet, en zo werd het 4-6. Daarna vonden wij het welletjes, dat Tiel met ons speelde en ons liet spartelen. Luuk, Ruben en Bianca (allen met een schot) draaiden de wedstrijd om en zo werd het 7-6, en leken wij de rust te gaan bereiken met een voorsprong. Maar helaas die werd bereikt met een 7-7 stand.
Vlak voor rust was het gaan regenen, gelukkig had ik een paraplu bij mij, maar het werd snel weer droog. Wij kwamen sterk uit de rust en het was Lisa (schot) die de toon zette (8-7). Maar het antwoord van Tiel, volgde vrij snel (8-9). En dat was even een domper, maar goed, wij hebben Bianca, en die bracht ons met een fraai schot langszij. Daarna kwamen Dominique en Andrea (voor Lisa en Bianca) erin. En ging de slotfase in. En wat voor slotfase (was jij er niet, dan heb je wat gemist hoor). Beide teams bleven vechten en het kon alle kanten op. Aan onze kant waren het, Zoey (10-9), Andrea (11-10, beide met een schot) die scoorden. Na de 11-11 kwam Ties erin voor Jerry. Wij kwamen daarna op 12-11 (?). Maar Tiel draaide daarna de wedstrijd om in een 12-13 voorsprong. Andrea (doorloop) scoorde daarna fraai de gelijkmaker, en at leek ook de eindstand te worden. Ondertussen was de laatste minuut aangebroken. En was het Ruben (schot) die in zijn laatste wedstrijd voor Victum de 14-13 scoorde. Hij en Luuk (die ook zijn laatste wedstrijd speelde) kregen daarna een publiekswissel (Joel en Wiebe kwamen er nog in). Waarna wij de laatste 30 seconden, slim uitspeelden. En zo kwam een bewogen seizoen voor het tweede tot een mooi einde,
Theo Bosmans