Victum J12 – Koveni J5 13 – 9 (8 – 8)
Na een druk weekje, waarin mijn team (J3) op dinsdagavond de ongeslagen titel binnen sleepte. Dacht ik lekker de rest van de week tot rust te komen. Maar, nee hoor de J3 wilde donderdag gewoon trainen (en komende week ook). Dus vrijdag effe bijkomen, want een paar weken geleden had Marcel, gevraagd of ik een verslag van de J12 wilde schrijven. Dus ik naar ons complex, want ik wilde op tijd zijn. Samen met Marcel, Vivienne en Rinske (de coaches) de opstelling doorgenomen. De tegenstander vandaag was Koveni J5 en wij begonnen met Jonathan, Diede, Caro en Feyliene, met op de bank Ninthe en Floris. En het leuke was dat de scheidsrechter Pascal (heb ik nog lang geleden mee samengespeeld). Zoals het een koploper beaamt, namen wij direct het initiatief en werd het door doelpunten van Feyliene (twee schoten) snel 2-0. Wij speelden verzorgd korfbal, en kregen vele kansen, maar toch werd het 2-1. Diede (schot) scoorde snel de 3-1. Koveni probeerde het wel, en kwam soms gevaarlijk uit de defensie. Maar toen Feyliene (schot) de 4-1 scoorde, leek er niets aan de hand. Ja goed het werd 4-2. Wij bleven sterker, en ook de vele ouders, slaakten oes en aas. Diede (schot) scoorde de 5-2. Wij gingen ook door wisselen, maar dat geen invloed op ons spel. En dat is als onpartijdige toeschouwer, een genot om te zien, hoe er gecombineerd werd. Echter wij konden Koveni niet afschudden, mede door pech, en het missen van de kansen. Koveni bleef erin geloven, en zo werd het 6-5, en hing de gelijkmaker in de lucht. Net op dat moment kreeg Diede, een strafworp (7-5) en zo hadden wij weer even lucht. Wij werden hierdoor toch wel ietsje nerveus, en ook de ouders, werden onzeker, en nerveus. Dat bleek terecht, want het stond ineens 7-7. Floris (schot) leek de ruststand te bepalen op 8-7, maar op de valreep viel de 8-8. Dus in de rust bespreken wat te doen, in de tweede helft.
De tweede helft begon, en iedereen was langs de lijn best wel gespannen (ik zat, hoewel ik onpartijdig moet blijven, met een kloppend hart langs de lijn). Beide teams bleven gaan, en wilden score, en daardoor werd het soms slordig. De scores bleven uit, en de spanning nam steeds meer toe. Ook bij de coaches. Maar ineens was het Floris die met een schot de 9-8 scoorde, waarna Jonathan (schot) snel de 10-8 scoorde, en zo leek er even lucht te komen, en werd ons overwicht groter. Je denkt dan valt de 11-8, maar nee hoor, het werd 11-9. En dat was halverwege de tweede helft. Koveni zette aan voor een slotoffensief. Maar wij wisten dat verdedigend goed op te vangen. En door twee doelpunten van Diede (beide met een schot) werd het 13-9, en was de wedstrijd beslist. Na het laatste fluitsignaal was iedereen blij, en was er een klaterend applaus van alle toeschouwers. Daarna werden zij gehuldigd, en kregen zij allemaal een medaille van onze voorzitster (Ank), en was er taart. Gefeliciteerd, ik was onder de indruk van het 4-0 spelletje dat jullie spelen, iets wat je niet vaak ziet op jullie leeftijd. Chapeau.
Theo Bosmans
