Victum 3 – Woudenberg 3 17 – 17 (10 – 12)
Vrijdagmiddag belde ik met mijn moeder, en toen werd ik ineens schor. Ik moest nog training geven, maar als je niet kan praten is dat lastig. Het lukte wel, maar ik voelde dat ik ziek ging worden. Het sudderde al de hele week, en dan moet het uitgerekend in het weekend tot uitbarsting komen. Maar goed na de training een warme grog en onder zeil. Zaterdagmorgen werd ik wakker, nadat ik de hele nacht had doorgeslapen. Bij het opstaan merkte ik dat het niet goed was. Het weer was ook nou niet lekker. Maar ik kan moeilijk stil zitten, en moest er even uit. Dat niet alleen, maar ik wil ook mijn trouwe lezers niet teleurstellen (ha, ha). En toen zag ik dat het derde om 12.05 uur thuis speelde. Dus ik op de fiets naar het veld, en rustig op mijn plekkie gaan zitten. Al gauw kwamen er uit de onder 19 en onder 17 spelers gezellig erbij zitten. Wij begonnen met Sanne N., Sanne L., Ties, Mathijs (aanval), Tessa, Lieke, Aetze en Joel (verdediging). Ons opleidingsteam, komt steeds beter in hun spel, en ik was dan ook blij om hun eens te kunnen zien spelen (de J3 was vrij). De wedstrijd en door doelpunten van Ties en Sanne L. (beide met een schot) werd het 2-0. En dan was even slikken voor Woudenberg, maar het werd vrij snel 2-1. En zo kon de wedstrijd beginnen. Aetze (schot) scoorde fraai de 3-1. Daarna begon Woudenberg aan een opmars en werd het 3-6, Even leek het erop of wij vastzaten, omdat het niet lukte en Woudenberg veel druk gaf. Maar het was Sanne L. (schot) die de 4-6 scoorde. Woudenberg sloeg hard terug, en zo werd het 4-8. Na deze score, waren beide teams in balans, maar vielen er geen doelpunten. En daar baalden beide teams van. De slotfase brak aan, en beide teams gingen ervoor. Aan onze kant waren het Ties (7-11, strafworp, ging eerst mis, maar na het overnemen, knap afgerond), Joel (8-11, schot) en Sanne N. (9 en 10-12, met twee schoten). Beide teams probeerden nog te scoren, maar het bleef bij 10-12.
In de rust, even gezellig zitten praten op de tribune. En daarna ging het los voor de tweede helft. Wij knalden er direct bovenop, en het was Lieke (schot) die de stand op 11-12 bracht. En dat deed wel wat, met het publiek, want het werd muisstil. Zou het dan toch gebeuren dat de gelijkmaker valt, dacht ik. De kansen waren er zeker, maar hij viel niet. Woudenberg liep uit naar 11-14. Sanne L. (schot) antwoordde direct, maar Woudenberg scoorde mee (12-15). Tessa lokte slim een strafworp uit, die zij sereen afrondde. Woudenberg werd rommelig, en ergerde zich. Nu onze jongen superhelden, kunnen daar wel mee omgaan, en door doelpunten werd Mathijs en Ties (beide met een schot), werd het 15-15. Er was toen nog 15 minuten te spelen, waarin beide teams, de eerste tien minuten niet wisten te scoren, en het leek uit te draaien op een remise. Maar het kon ook zo zijn dat 1 doelpunt beslissend zou zijn. Maar goede de laatste vijf minuten braken aan, en door doelpunten van Joel (vrije bal en schot) werd het 17-15, en leek de buit binnen. Paulien kwam er nog in voor Tessa, en Woudenberg ging de druk verhogen, om alsnog de winst te pakken. Het werd twee minuten voor tijd 17-17. En gezien het spelbeeld, leek de winnende treffer aan de kant van Woudenberg te vallen. Maar wij hielden stand, en zo werd er verdiend een punt gepakt. Na afloop vond iedereen het een bij vlagen aantrekkelijke wedstrijd, met twee ploegen die alles gaven. Ik ging na de wedstrijd direct naar huis, en merkte dat ik toch echt nog zieker werd, maar het was het waard hoor. Als je nu denkt, wat heb ik gemist, ga dan de volgende keer kijken, bij ons derde. Je ziet zeker een leuke wedstrijd van onze toppers.
Theo Bosmans
